کرم و حلم ترا آمده بی استغفار

دور ادبار تو تا چند به پایان آرم

دور اقبال اگر هست بیار ای دیار

ای کریمی و حلیمی که ز نسل آدم

از کریمی و حلیمی است که می بنیوشی

نعره زاغ و زغن چون نغم موسیقار

گرچه از قصه درازی ببرد شیرینی