نعره زاغ و زغن چون نغم موسیقار

ای کریمی و حلیمی که ز نسل آدم

کرم و حلم ترا آمده بی استغفار

از کریمی و حلیمی است که می بنیوشی

گرچه از قصه درازی ببرد شیرینی

کی بود از بر هفتاد ترش بوالغنجار

همه به قدر تو که کوتاه نخواهم کردن