ناصرالدین که شاخ نصرت و دین

سر زلف بنفشه دست چنار

آن قدر قدرت قضا پیمان

آن ملک سیرت ملوک آثار

ندهد بی بهار عدلش بار

طاهربن مظفر آنکه ظفر

همه بر درگهش گذارد کار