هیچ صاحب سخن نیارد کرد

هم شود بی زبانتر از سوفار

من دلیری همی کنم ورنه

بر بساط تو از صغار و کبار

این چنین بر سخنوری اصرار

تا بود بزم زهروی را گل

تا بود تیر عقربی را خار