باد چونان که بشکفد گلزار

تا بود بزم زهروی را گل

تا بود تیر عقربی را خار

فلک مجلست ز زهره رخان

دور فرمان دهیت همچو ابد

پای بیرون نهاده از مقدار

داعیان دوام دولت تو