وای بر آنکه دلی دارد و آنهم افکار

سبزه و آب گل افشان و صبوحی در باغ

ناله بلبل و آواز بت سیم عذار

خوش بود خاصه کسی را که توانایی هست

نوبهار آمد و هنگام طرب در گلزار

چه بهاری که ز دلها ببرد صبر و قرار

ساقیا خیز که گل رشک رخ حورا شد