هست باد سرد من بر خاک از آن کافور بار

آب چشمم گشت پر خون زاتش هجران یار

آب و آتش دارم از هجران او در چشم و دل

از دل چون بادم از دوران گردون خاکسار

آب چشمم ز آتش دل نزهت جان می برد