در ابر اگر ز دست تو یک خاصیت نهند

بحری گه کفایت و کوهی گه وقار

هم عقل پیش نطق تو شخصی است بی روان

هم نطق پیش کلک تو نقدیست کم عیار

دست تهی برون ندمد هرگز از چنار

تا در ضمان رزق خلایق نشد کفت

ترکیب معده را نه به پیوست پود و تار