تا نیست آسمان را آرامش از مدار

ورنه چو ذات کامل تو کل عالمست

کردی بر آفرینش ذات تو اختصار

تا نیست اختران را آسایش از مسیر

بادا مسیر امر تو چون چرخ بی فتور

بادا مدار عمر تو چون دور بی شمار

هم فتنه را به دست شکوه تو گوشمال