محتاج بود ملک به پیرایه ای چنین

آنرا به یک لطیفه قضا کرد روزگار

با روضه ممالک و ملت که تازه باد

سعی سحاب و لطف صبا کرد روزگار

آخر مراد ملک روا کرد روزگار

نظم جهان نداد همی بیش ازین ز بخل

آخر طریق بخل رها کرد روزگار