جز انوری که زیبد لقمان روزگار

با عقل ترس ترسان گفتم که در ثنا

آنرا که هست زبده اعیان روزگار

لقمان روزگارش خوانم چه گفت گفت

گفتم که چیست نام عدویش یکی بگوی

گفتا اگر ندانی کم دان روزگار

چشم زمانه کس به هنر مثل تو ندید