در حل و عقد قدرت و امکان روزگار

طفلان نطق صورت معنیت می کنند

پیوسته شهرتی به دبستان روزگار

سلطان داد و دین که ز تمکین و قدر اوست

چون در تو دید آنچه که هرگز ندیده بود

زان صد یکی ز جمله انسان روزگار

کردت به خود گرامی و آن خود همی سزید