با این همه نگشتی هرگز فریفته

تا چون خوش آمدی تو به دندان روزگار

تا روزگار آن تو شد هرکه بخت را

گفت آن کیستی تو بگفت آن روزگار

چون دیگران به گربه در انبان روزگار

از بهر دفع سحره فرعون جهل را

کلکت عصای موسی عمران روزگار