این روشنی که هست در ایوان روزگار

در چشم همت تو نسنجد به نیم جو

نی کهنه سپهر نه خلقان روزگار

جزوی ز رای تست چو نیکو نگه کنند

بی گوهر وجود تو در رسته جهان

معلوم بود زینت دکان روزگار

بر چارسوق محنت هر دم عدوت را