که اندر لوح محفوظست مسطور

مرا از فسخ ایشان فسخ شد عزم

چو انگوری که گیرد رنگ از انگور

الا تا هیچ مقدورست و کاین

مبادا کاین از تاثیر دوران

به گیتی بی مرادت هیچ مقدور

سپهر از پایه قصر تو قاصر