نقش عنوان نامه تزویر

ای جوان بخت سروری که ندید

چون تو فرزانه چشم عالم پیر

بنده را خصم اگر به کین تو کرد

مالش این بس که تا به حشر بماند

بی گنه مست شربت تشویر

مبر امیدش از عطای بزرگ