دهد شمایل حلم تو خاک را تشویر

گه نفاذ زهی فتنه بند کارگشای

گه وقار زهی جرم بخش عذرپذیر

کند روانی حکم تو باد را حیران

که بود جز تو که در ملک شاه و ملک خدای

هرآنچه جست ز اقبال یافت جز که نظیر

بر آستانه قدرت قضا نیارد گفت