مطیع بخت جوان تو باد عالم پیر

به لطف تو که نپذرفت کثرتش نقصان

به سعی تو که نیالود دامنش تقصیر

همیشه تا نبود در قیاس پیر جوان

ز اشک دیده بدخواه تو سفید چو قار

زرشک روز بد اندیش تو سیاه چو قیر