رفق امید افکنت خواهندگان را پایمرد

راستی به می ندانم پادشاهی یا وزیر

حضرتت قصریست او را کمترین سقفی سپهر

مسندت اصلی است او را کمترین فرعی مدیر

جود عاجز پرورت افتادگان را دستگیر

کهربا رنگ آمد اندر بیشه قهرت بقم

ارغوان رنگ آمد اندر باغ انصافت زریر