طوف حاجت را به از کوی تو کو رکن مقام

دور آسانی طویل و عمر دشواری قصیر

داده سرهنگان درگاهت دو پیکر را کمر

کرده شاگردان دیوانت عطارد را دبیر

کشت روزی را به از دست تو کو ابر مطیر

با دل و دست تو هم در عرض اول گشته اند

آب از فوج سراب و بحر از خیل غدیر