گر فطیری در تنوری بستم آن دوران گذشت

بعد از آن گر کیمیا داری بخیلی برمگیر

ده زبان چون سوسن و ده دل چو سیرم کس ندید

آخرم تا کی دهی بی جرم در لوزینه سیر

چرخ از آن سهوم برون آورد چون موی از خمیر

تا که باشد آسمانی را که خاک صدر تست

شکل ذاتی احسن الاشکال و هوالمستدیر