به صد لطیفه به بالین من فراز آمد

نه در مقدمه رنج رسول و گنج سفیر

من از خرابی ومستی به عالمی که درو

خبر نبودم ازین عالم از قلیل و کثیر

مرا چو در کف خواب و خمار دید اسیر

به طعنه گفت زهی بی ثبات بی معنی

ز غفلت تو فغان و ز عادت تو نفیر