بدرد وهم تو بر کتم عدم پرده راز

دامن جاه ترا جیب فلک برده سجود

قبله حکم ترا حاکم قضا برده نماز

ببرد باس تو از روی اجل گونه و رنگ

سد حزم تو اگر گرد زمانه بکشند

مرگ سرگشته و حیران جهان گردد باز

از رسوم تو خرد ساخته پیرایه ملک