دامن بخت تو پاک از گرد آس آسمان

تا مه کشت زار آسمان را هست داس

تا که باشد این مثل کالیاس احدی الراحتین

بادی اندر راحتی کورا نباشد بیم یاس

وز جفای آسمان خصم تو سرگردان چو آس

بی سپده دم شب خذلان بدخواهت چنانک

تا به صبح حشر می گوید احاد ام سداس