وهم را بین که طیره برگشتست

همه زین سوی عقل دوراندیش

باد بر سده تو هم نرسد

باد فکرت نه باد خاک پریش

پر بیفکنده پای ز ابله ریش

ای توانگر ز تو بسیط زمین

وز نظیر تو آسمان درویش