دوات در طلب آب لطف تو دلخون

به نفع طبع به بیمار داده ای سرمق

به باغ بلبل بر یاد تو گشاده زبان

به شاخ فاخته از ذوق تو گرفته سبق

قلم ز هیبت نام بزرگ تو سرشق

نه در کنام چرد بی امان تو آهو

نه در هوای پرده بی رضای تو عقعق