گفت آنک زآفرینش پاره ای آنسوترک

حذ و قدر بندگان نیکو شناسد پادشاه

خود تفاوت در عیار زر که داند جز محک

پایه قدرت نشان می خواست گردون از قضا

ملک بخشاینده در حرمان میمون خدمتت

چون خلافت بی علی بودست و بی زهر افدک

آسمان از مجلست بفکندش از روی حسد