نشناخت جز به حیله همی اکثر از اقل

نه راه همتت بزند رتبت جهان

نه آب عصمتت ببرد آتش زلل

آن کس که با محاسب جلد از کمال جهل

گشت از عنایت تو همه دیده چون بصر

زین پیش گرچه بود همه پرده چون بصل

شعرش همه نکت شد و نظمش همه مدیح