عقل پیش نظرش کژ نگرد چون احول

زاید از دست و عنانش همه اعجال صبا

خیزد از پای و رکابش همه آرام جبل

نطق پیش قلمش لال بود چون اخرس

روز مولود موالید و جودش گفتند

مرحبا ای ز عمل آخر و از علم اول

ای به اجناس شرف در همه اطراف سمر