بدو گفت کای شهریار جهان

نفرمایمش دادن این باژ چیز

پس آگاه شد نره دیوی ازین

هم اندرز زمان شد سوی شاه چین

جهان یکسره پیش تو چون کهان

به جای آوریدند فرمان تو

نتابد کسی سر ز پیمان تو