جمال جاه تو از پرده برگشاید روی

که هیچ تشنه نباشد چنان به آب زلال

به بخت تیره برگشته گفتم آخر هم

به کام باز بگردد سپهر خیره منال

همان قدر تو بر بنده گستراند بال

بحق خاتم و کلک تو بر یسار و یمین

که بی تو باز ندانسته ام یمین ز شمال