مهلتی می ندهم هین من و جلاد و دوال

کار را باش که کردم ز دل و سینه پاک

خون خود گرچه ندارد خطری بر تو حلال

وعده ای می ننهم هین من و قتال و کنب

مرگ از آن به که مرا از تو خجل باید بود

نه گناهی و نه خوفی و نه قیلی و نه قال

سخن بنده همین است و بر این نفزاید