ثنا قبول به همت کنند اهل ثنا

بدیدم آنچه مبیناد هیچ کس به خیال

خدای داند و کس چون خدای نیست که کس

به عمر خویش ندیدست از آن سمج تر حال

بلی که مرد به همت پرد چو مرغ به بال

بدین دلیل تویی خواجه به استحقاق

وزین قیاس تویی مهتر به استقلال