بیزدان کنون سوی پوزش گرای

ستایش به یزدان رساننده اند

تو پیمان نیکی دهش بشکنی

چنان بی گنه بچه را بفگنی

که اویست بر نیکویی رهنمای

چو شب تیره شد رای خواب آمدش

از اندیشه دل شتاب آمدش