ای صلاحیت عالم را کلک تو ضمان

همه چیزیش بدادست مگر عیب و عدیل

ثانی سایه یزدان که به عالی عتبه اش

نور خورشید قدم می ننهد بی تقبیل

رزق ذریت آدم را کف تو کفیل

سایه عدل تو واصل به وجود و به عدم

منهی حزم تو آگه ز کثیر و ز قلیل