حیز حزم تو چونان به اصابت مملوست

منهی حزم تو آگه ز کثیر و ز قلیل

نه سر امر تو در پیش ز شرم تغییر

نه رخ رای تو بی رنگ ز ننگ تبدیل

که درو همچو خلا گنج نیابد تعطیل

جامه جاه ترا نقش همی بست قضا

واسمان جامه خودرنگ همی کرد به نیل