خطبه بر مسرع حکم تو کند باد خفیف

واسمان جامه خودرنگ همی کرد به نیل

به سر عجز رسد عون تو بی هیچ نشان

به دم جور رسد عدل تو بی هیچ دلیل

خوشه از خرمن علم تو چند خاک ثقیل

خجلت حلم تو دادست زمین را تسکین

غیرت حکم تو دادست زمان را تعجیل