شکر تو زبانی از ترنم

خالی نگذاشتست هرگز

ای عزم تو خالی از تلعثم

مدح تو ضمیری از تفکر

تا شکر مزید نعمت آرد

بادی همه ساله در تنعم

تا حکم نه آسمان روانست