سوی تو کرد اشارت گفتا که دست حکمش

از گوش صبح اشهب تا نعل شام ادهم

با آسمان چه گفتم گفتا که هست ممکن

دستی ورای دستت در کارهای عالم

حکمی چگونه حکمی همچون قضای مبرم

آن قدرتست او را بر حل و عقد گیتی

کان تا ابد نگردد هرگز مرا مسلم