مصرع دوم · شماره 110
گه به هنگام و گاه بی هنگام
شاعرانوریدر متن شعر
سطرهای پیرامون
برای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.
دربارهٔ این سطر
سطر شماره 110 از «قصیده شماره ۱۳۰ - در صفت افلاک و بروج و مدح ناصرالدین طاهربن المظفر» است.