وی ترا خواجه هفت اختر سیاره غلام

هر کرا از تف کینش عطشی دارد قضا

جگرش تر نکند چرخ جز از آب حسام

ای ترا گردش نه گنبد دوار مطیع

پایه قدر و کمال تو برون از جنبش

مایه حلم و وقار تو فزون از آرام

کند از رای مصیبت تو ملک فائده کسب