فاسد شدست اصل مزاجت گمان برم

ای چرخ سفله پرور دلبند جان شکر

شد زهر با وجود تو در کام شکرم

واقف نمی شوی تو بر اسرار خاطرم

گر خشک شد دماغ نهادت عجب مدار

در حلق و در مشام تو چون مشک اذفرم

ای بی وفا جهان دلم از درد خون گرفت