یکتا شدم به تاب هوای تو تاکنون

در حلق و در مشام تو چون مشک اذفرم

ای بی وفا جهان دلم از درد خون گرفت

دریاب پیش از آنکه رسد جان به غرغرم

از بار غم دوتا شده بر شکل چنبرم

ای روزگار شیفته چندین جفا مکن

آهسته تر که چرخ جفا را نه محورم