پیوسته با تجلی طورست مسکنم

تا دامن بساط ترا بوسه داده ام

بر جیب چرخ می سپرد پای دامنم

تا پای بر مساکن صحنت نهاده ام

با برکه تو رای نباشد به کوثرم

با روضه تو یاد نیاید ز گلشنم

دور از سعادت تو درین روزها دلم