کتابخانهٔ دیجیتال شعر فارسی · دسترسی عمومی
س
ساغرفهرست شاعران و آثار فارسی

مصرع نخست · شماره 137

گر آهوست بر مرد موی سپید

چهرهٔ فردوسیشاعر

در متن شعر

سطرهای پیرامون

برای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.

  1. 134

    دل و دیده شسته ز شرم خدای

    #
  2. 135

    ترا دایه گر مرغ شاید همی

    #
  3. 136

    پس این پهلوانی چه باید همی

    #
  4. 137

    گر آهوست بر مرد موی سپید

    انتخاب‌شده
  5. 138

    ترا ریش و سرگشت چون خنگ بید

    #
  6. 139

    پس از آفریننده بیزار شو

    #
  7. 140

    که در تنت هر روز رنگیست نو

    #

دربارهٔ این سطر

سطر شماره 137 از «بخش ۲ - کنون پرشگفتی یکی داستان...» است.