گل قضا و قدر نادریده غنچه هنوز

دقیقه ای فلک المستقیم را تفهیم

بماندی الف استواش تا به ابد

ز شرم رای تو سر پیش درفکنده چو جیم

تبسمت ز نهانش خبر دهد ز نسیم

به عهد نطق تو نز خاصیت دهان صدف

نفس همی نزند بل ز ننگ در یتیم