چو سال و ماه به توفیق ایزد ذوالمن

وگر ز غبطت و غیرت به شکر تو ترنیست

زبان لال و لب پژمریده دشمن

از آن چه نقص تواند بدن کمال ترا

به مدحت تو زبان زمانه تر بودست

از آن زمان که ترا تر شده است لب به لبن

همیشه تا که کند باد جنبش و آرام