گردون چو تاج کسری بر معجزات حسن

در خاک تیره شد ملک روم را مکان

تا هم میان صرح ممرد به پیش چشم

بر روی او فشاند همه گنج شایگان

وز در و لعل چتر سکندر برو نشان

زهره چو گوی سیمین بر چرخ و بر درش

دنبال برج عقرب مانند صولجان