عقل در کوی تو اعراض نمود از فردوس

خجل از عارض نیکوی تو صورتگر چین

حسن روی تو نماینده ترست از طاوس

چنگ عشق تو رباینده ترست از شاهین

طبع با روی تو بیزار شد از حورالعین

دل برآنست که تنها بکشد بار فراق

تو بر این باش که تنها بکشی بار سرین