گو دگر جای شو و بی خبر از من بنشین

مسکن درد شد از هجر تو مسکین دل من

مسکن درد همان به که نباشد مسکین

آنکه گفتت که مرا بر سر آتش بنشان

از قرین تو همی رشک برم گرچه مرا

کرد با عز ابد لطف خداوند قرین

صاحب عالم و عادل غرض علم و علو